Opties

• U bent niet ingelogd. Klik hier om in te loggen
• Ga naar pagina 1: Verbijsterend! 5 jaar na ´9-11´
• Ga naar pagina 2: Verbijsterend! - Psalm 2
• Ga naar pagina 3: Verbijsterend! - De toestand anno 2006
• Ga naar de inhoud van AMEN 68
• Ga terug naar zoeken
• Ga naar de print-versie van deze pagina

Verbijsterend! 5 jaar na ´9-11´ (1/3)

uit: AMEN 68, pagina 17

Peter A. Slagter

Preek

Op de eerstvolgende zondag in 2001 heb ik een preek gehouden in de gemeente en iemand is destijds zo aardig (en vlijtig) geweest de tekst van de cassetteband uit te typen (bedankt Linda!).
Ik maak u nu, bij het eerste lustrum van 9/11, graag deelgenoot van die preek en voeg daarna nog iets toe in verband met de huidige situatie in de wereld om ons heen.

“Het was verbijsterend om te zien hoe dat allemaal in zijn werk ging. Dat mensen tot zoiets in staat zijn. Dat er inderdaad geesten zijn in deze wereld die op die manier te werk gaan. Terroristen, activisten, die zichzelf meelaten nemen in een gruwelijke dood en daarin dan ook nog vele, vele anderen meeslepen. Verbijsterend. Dat is eigenlijk het woord dat je ook veel gehoord hebt de afgelopen week. En ik denk ook dat dat zo is.
Het onvoorstelbare leed wat mensen in één keer is overkomen. Gezinnen die plotseling uit elkaar gerukt zijn. Mensen die doodgemoedereerd naar hun werk gingen en achter hun bureau gingen zitten en weer een
nieuwe dag voor zich zagen en van het ene op het andere moment, zoals we dat dan zeggen, het tijdelijke met het eeuwige hebben verwisseld.
En misschien is dat wel de eerste en de grootste les dat het leven inderdaad zo verschrikkelijk broos is. Er hoeven geen vliegtuigen aan te pas te komen of terroristische acties om zomaar uit het leven te kunnen worden weggerukt. Dat kan ook op tal van andere manieren, dat weten we. Het bepaalt je in ieder geval altijd weer bij de zwakheid van de mens en bij de zwakheid van het leven. Het is goed om dat te bedenken.
Enerzijds: Carpe Diem - pluk de dag, anderzijds: Momento Mori - gedenk te sterven.
En ik denk dat waar die twee in balans zijn, daar het leven ook inderdaad tot ontwikkeling kan komen. Ook ons persoonlijk leven dus. Enerzijds weten dat elke dag een dag is die de Heer je geeft. Wees je daarvan bewust. En dat het een dag is waarin je mag leven en, vooral als het gaat om gelovigen, kinderen van God, je leven weer in dienst mag staan van de Allerhoogste. Wat op zichzelf al een grote genade, een geweldig voorrecht is.
En anderzijds: gedenk te sterven. Doe niet net alsof je het eeuwige leven hebt hier op aarde in de zin van dat het altijd maar door gaat. Het kan zomaar afgelopen zijn. Wees bereid. En dan is het ook geweldig om te weten dat als dat moment zou komen voor jou, dat je weet geborgen te zijn. Hoe afschuwelijk het ook is wat er gebeurd is in New York, ik kan me toch voorstellen dat er gelovigen zijn die nog ergens, temidden van al dat verdriet en die smart, de diepe blijdschap hebben te weten dat hun geliefde bij de Heer is. Ik geloof toch dat dat een geweldige troost kan zijn.

Babylon is gevallen!?
Wel, het is natuurlijk altijd zo met dat soort dingen, als er van die imponerende zaken gebeuren in de wereld, dan zijn er altijd mensen die gelijk de Bijbel openslaan en eens kijken of dat ook past in het profetisch woord.
En zo wordt je dan op allerlei manieren geconfronteerd met geschriften of anderszins dat mensen Openbaring 18 (over de val van Babylon) erbij nemen. Het wordt soms niet zo direct gezegd, maar de suggestie wordt in ieder geval wel gewekt alsof het wel eens zo zou kunnen zijn dat Openbaring 18 nu in vervulling gegaan is, doordat immers het hart uit Amerika weggebombardeerd is, het hart van de wereld, het financiële centrum, het toonbeeld van het kapitalisme, van de welvaart, enz., enz. Want ja, New York is toch een stad die aan de zee ligt en de kooplieden der aarde verzamelen zich daar, twee maal honderdtien verdiepingen, waar het eigenlijk alleen maar gaat over geld, over handel. Sommigen hebben al het woord Armageddon in de mond genomen, hoorde ik op de televisie. En ook dat is weer verbijsterend. Dat mensen inderdaad zomaar ergens weer een bijbeltekst vandaan halen, iets naar voren halen uit de Bijbel en zeggen: "nou, dit zou het wel kunnen zijn".
Nou, ik zeg vanmorgen: dat zou het niet kunnen zijn en dat is het ook absoluut niet, want Openbaring 18 gaat over Babylon! "Ja", zeggen mensen, "maar dat is allemaal geestelijk bedoeld". Babylon dat gaat niet over Babylon, dat gaat over het systeem wat er achter zit. Dat is absoluut waar. Maar het gaat hier in Openbaring 18 ook over Babylon en wel over de verwoesting van de gehele stad. Het gaat dus niet over Manhatten, een wijk in New York.
Bovendien als dat wel zo zou zijn dan hadden we ons eigenlijk allemaal moeten aansluiten bij mensen in de Palestijnse gebieden en anderen delen van de Islamitische wereld en dan hadden we dansend over straat moeten gaan want de Bijbel zegt (vers 20): “…weest vrolijk over haar!” Dan hadden we tegen elkaar moeten zeggen: "Gelukkig, die stad is gebombardeerd, van de aarde weggeveegd", maar dat hebben we niet gedaan, want New York is geen Babylon.
Er is geen enkele aanleiding om woorden uit de Bijbel te vergeestelijken als de Bijbel dat zelf niet doet.
En laat je wat dat betreft ook nooit op een verkeerd spoor brengen.

Openbaring
Heeft dit dan allemaal niets te betekenen wat er nu gebeurd is? Nou goed, daar zijn allerlei meningen over. Persoonlijk geloof ik dat dit inderdaad heel belangrijk is wat er gebeurd is, dat dat vèrstrekkende consequenties zal hebben. Niet alleen voor Amerika, maar ook voor ons. Ik kan dat niet precies invullen, maar ik weet wel dat als ik de Bijbel lees -en dat is toch altijd weer ons uitgangspunt- proef ik wel meer en meer de sfeer van Openbaring. Bovendien blijkt uit het profetisch woord, dat de aandacht uiteindelijk gericht zal worden op het Midden-Oosten. Want hoe je het ook wendt of keert, in de eindtijd, en dan hebben we het over de tijd van de wederkomst van Christus, gaat het om Israël en om het Midden-Oosten. Daar waar Jeruzalem is, daar waar Babylon is, tegenwoordig gelegen in het huidige Irak.
Nou weet ik wel dat je je helemaal niet kunt voorstellen hoe zulke woorden, zoals we ze hier lezen in Openbaring, nog eens een keer van toepassing moeten zijn op dat Midden-Oosten. Maar aan de andere kant moeten we ons ook niet vergissen en ik denk dat dat ook weer een les is van afgelopen dinsdag: het kan zomaar in één klap veranderen. Daar is dus helemaal niet zoveel voor nodig, hebben we begrepen inmiddels. Dingen kunnen zo maar veranderen.
En juist als je het profetisch woord leest en ook het boek Openbaring dan zul je ontdekken dat vooral in de eindtijd de dingen met een ontzagwekkende snelheid zich gaan manifesteren. Daar begint het bijbelboek ook mee. Het boek begint met: "Openbaring van Jezus Christus welke God hem gegeven heeft om Zijn dienstknechten te tonen het geen weldra geschieden moet". Het is jammer dat dat op deze manier vertaald is, want dat brengt je een beetje op een dwaalspoor. Wat er eigenlijk staat vanuit de grondtekst, is dat Johannes nu gaat schrijven over de dingen ´die met haast geschieden moeten´. Dat wil dus zeggen dat de dingen die daarin geschreven staan, in het boek Openbaring, die zullen zich met grote haast, met grote spoed voltrekken. Feitelijk wordt dat ook gezegd in verband met de val van Babylon, want staat er: "In één uur is uw oordeel gekomen". Het is daar niet meer een kwestie van jaren of decennia. Nee, het is een hele korte tijd. Een paar weken, enkele dagen, een paar uur misschien. Het zal allemaal heel snel gaan. Alleen al het aanbreken van de dag des Heren: ´als een dief in de nacht´. In korte tijd loopt het raderwerk van deze wereld op een afschuwelijke manier vast.
Misschien komen we over een aantal jaren tot besef dat ´9-11´ een historische gebeurtenis is geweest die we daar met eigen ogen hebben aanschouwd. In die zin zeker een dag om in het achterhoofd te houden.

Midden-Oosten
Daar gaat het uiteindelijk naartoe. Misschien is het goed om het boek Zacharia er bij te pakken.
Zacharia 12:1-2 bijvoorbeeld. De laatste hoofdstukken van het boek zijn profetisch van karakter. Dat wil zeggen dat ze spreken over de toekomst. Voor een klein deel al vervuld tijdens de eerste komst van de Here Jezus, maar het grootste deel moet nog vervuld worden. Het is een godspraak, het woord des HEREN, over Israël:

“Aldus luidt het woord van de HERE, die de hemel uitspant en de aarde grondvest en de geest des mensen in diens binnenste formeert. Zie, Ik maak Jeruzalem tot een schaal der bedwelming voor alle volken in het rond; ja, ook tegen Juda zal het gaan bij de belegering van Jeruzalem. Te dien dage (deze uitdrukking wijst in de meeste gevallen op de toekomstige Dag des HEREN) zal Ik Jeruzalem maken tot een steen, die alle natiën moeten heffen; allen die hem heffen, zullen zich deerlijk verwonden. En alle volkeren der aarde zullen zich daarheen verzamelen."

´Ik maak´, de Here doet het dus Zelf. Hij is Zelf de regisseur van al deze dingen. Als je dan hoofdstuk 14 nog leest dan zie je dat Jeruzalem niet alleen belegerd wordt maar zelfs ook wordt ingenomen. En eigenlijk is dat de tijd waarop God zal ingrijpen. Als Jeruzalem wordt ingenomen en vijandelijke legers Jeruzalem zullen binnengaan, dan komt voor God inderdaad de tijd om de hemel te openen en in te grijpen. En dan zullen de voeten van de Heer staan op de Olijfberg. Er zullen geweldig indrukwekkende dingen gaan gebeuren in en om Jeruzalem.

Verbijsterend
Dan komt de grote omslag waarin God orde op zaken gaat stellen in deze wereld. En misschien is dat nog wel het allerbelangrijkste: God zal orde op zaken stellen in deze wereld en dat is dan ook hard nodig!
Ik heb net iets gezegd over wat er gebeurd is in New York en ik heb daarbij het woord ´verbijsterend´ gebruikt.
Datzelfde woord zou ik ook willen gebruiken als het gaat om de reacties in de wereld op wat daar gebeurd is. Tot in ons eigen land aan toe, tot binnen ons ´eigen christendom´ aan toe.
Verbijsterend!
De grootste nood waarin de mens vandaag verkeerd is de ongekende zelfgenoegzaamheid en het volkomen afwezig zijn van het idee dat de mens in de kern een zondaar is. En dat komt in alles tot uitdrukking. Verbijsterende reacties. In Israël: mensen werden geïnterviewd op straat in Jeruzalem. Joodse mensen, die natuurlijk zelf zoveel hebben meegemaakt, althans wat hun volk heeft meegemaakt in de loop der tijd, verkondigden met geweldige haat in hun ogen de dood aan de Palestijnen.
Verbijsterend was ook de reactie ook van sommige Palestijnen. Mensen die met vlaggen, toeters en bellen de straat op gingen om te juichen, terwijl daar zoveel mensen onder dat puin bedolven zijn en er zo onnoemelijk veel leed is aangericht.
Verbijsterend hoe het Westen, met name Europa -waar we zelf onderdeel van zijn- ineens te doen heeft met Amerika. Niet één, niet twee, maar zelfs drie minuten stilte. Want dit kan toch echt niet. Ik heb het onze premier horen zeggen, woorden als solidariteit, gelijkwaardigheid: “…alle mensen zijn gelijkwaardig en moeten ook zo behandeld worden, rechtvaardig en democratisch.” Dat zijn allemaal woorden die langs komen.
De Bijbel zegt in een ander verband: "Het zijn de blinden die de blinden leiden.” Ieder mens heeft recht om te leven, zo wordt ons verteld door de regeringsleiders in onze omgeving. Ik denk wel eens: Heb ik dat ook gehoord toen de Amerikanen in samenwerking met Europa onschuldige burgers in Kosovo en omstreken plat bombardeerden?
En in ben benieuwd: Zal ik dat straks ook horen als daar onschuldige stakkers in Afghanistan, die nu al de kuierlatten nemen, worden plat gebombardeerd omdat daar zo'n halve idioot –Osama Bin Laden- ergens in de bergen zit? Gaan we straks drie minuten stilte houden voor die vele, vele doden die er straks gaan vallen? Heb ik woorden van solidariteit, rechtvaardigheid, democratie gehoord toen daar een poos geleden die grote generaal Schwarzkopf lachend op CNN vertelde dat ze weer een doel (lees: mensenlevens) geraakt hadden in Irak? Waar weer zoveel onschuldige burgers ook niet gekozen hebben om onder zo'n Saddam Hoessein te leven, net als die Afghaanse mensen niet gekozen hebben voor zo’n Taliban-regime? Dat kindertjes, zwangere vrouwen, mannen die er niets aan kunnen doen de bommen van het Westen over zich heen kregen… hebben we toen ook drie minuten stilte gehouden?
Mensen, deze wereld, de mensheid is door en door verrot.
We gaan nu zien wat het betekent dat de wereld van God los is. Dat zie je niet alleen maar door die aanval op het World Trade Centre en de reacties daarop. Ik wijs ook op de herdenkingsdienst die gisteravond op de televisie werd uitgezonden (dat was op zaterdag 14 september 2001- red.). Verbijsterend! Daar staat een Baptist, een afgevaardigde van de Christelijk Gereformeerden, een Samen-op-Weg dominee, gebroederlijk zij aan zij met een Rooms-Katholieke geestelijke en een Imam. En dan hebben we samen een herdenkingsdienst. Er zijn christenmensen die lopen tegenwoordig rond met een armbandje. Daar staan vier letters op: WWJD. What Would Jesus Do? Wel, dat wilde ik wel eens vragen. What Would Jesus Do? Zou de Here Jezus ook in die kerk zitten met Zijn armen over elkaar te luisteren naar de predikatie van de Imam?
Volgens vele mensen in ons land en daarbuiten moeten wij vandaag beseffen dat we toch uiteindelijk allemaal één en dezelfde God aanbidden. Maar dat is niet wat de Bijbel zegt! De Bijbel zegt in Psalm 96: "Alle goden der volkeren zijn afgoden." De Islamitische god Allah - en dat geldt voor elke andere god die vereerd wordt - is volgens de Bijbel een afgod! Dus ik ga hand in hand zitten bidden met afgodendienaars. Ik eet smakelijk mee van de tafel der afgoden. What Would Jesu Do? Wat zou de Heer Jezus Zelf doen?
Let wel, daarmee veroordeel ik andersgelovigen niet, Islamieten, Bhoedissten, e.a. Zij zijn allemaal mensen en dus voorwerpen van Gods grote liefde! Maar hun godsdienst is volgens de Bijbel een verering van afgoden.