Psalm 2
Er wordt actie ondernomen om een wereldwijde coalitie te vormen en de terrorristen te lijf te gaan. De Bijbel spreekt ook over een coalitie van volkeren in de eindtijd. Uiteindelijk zal er een coalitie gevormd worden, waarbij alle volkeren in de wereld betrokken zijn. Onderweg naar die tijd toe zullen er enorme verschuivingen in de wereld plaatsvinden. Dat moet wel omdat de Bijbel zegt dat in de eindtijd alles zicht concentreert op het Midden-Oosten: Jeruzalem en Babel. Daarom zou het best kunnen zijn dat we inderdaad, zoals sommigen al hebben aangeven, een nieuw tijdperk binnen treden, waarin de machtsverhoudingen in de wereld anders komen te liggen. Er komt een tijd dat er een enorm gewoel, rumoer zal zijn onder de natiën. Precies zoals Psalm 2 aangeeft: "…de koningen der aarde scharen zich in slagorde en de machthebbers spannen samen". Dus wat er dan ook is aan koningen en machthebbers, ze zullen samenspannen, ze zullen samen vergaderen. Zoals Amerika nu al die landen overal een briefje stuurt met tien vragen of zie hier wel of niet aan willen voldoen en zo eigenlijk de vijand zelf creëert, zo zal er in de eindtijd een coalitie komen van al de volkeren der wereld.
En daar zal het niet meer (en daar zie je het: van God los, compleet waanzinnig geworden) alleen maar gaan tegen een stad of een land of een volk, maar daar zal het zelfs gaan tegen de HERE en Zijn Gezalfde, staat er. Het is in de tijd dat de Heer een rol speelt in Jeruzalem. De tijd dat Hij als koning zich daar zal openbaren, de koning uit de hemel. En dan zal de hele wereld samen spannen tegen de HERE, tegen de Gezalfde, tegen de koning die door God is gesteld.
Want dat is uiteindelijk het doel. Zolang de zonde in de mens is, is er geen redden aan. Uiteindelijk zal die zonde zich openbaren in een vorm van afschuwelijke haat tegen God. Tegen de Gezalfde. Want vergeet niet, we hebben het over mensen die omkomen, mensen die terreuracties ondernemen, mensen die vergaderen, mensen die politiek bedrijven, enzovoort, maar achter hen allen staat die zwarte gestalte van de tegenstander die deze wereld in zijn greep heeft en zijn verwoestende werk uitoefent.
In de eindtijd staan de volkeren op tegen God en hun streven zal zijn: "Laat ons hun banden verscheuren en hun touwen van ons werpen", met andere woorden: ze willen de heerschappij van God omver werpen. De opstand, de finale opstand van de mens tegen God. Zoals ooit de tegenstander opstond tegen God en zich aan de Allerhoogste gelijk wilde stellen, zo zal de mensheid in de eindtijd zich in een geweldige coalitie verzamelen en dan zul je in Nederland ook weer een premier hebben die het Nederlandse volk oproept om achter X te gaan staan uit oogpunt van solidariteit, en dergelijke. De mensen zullen verblind zijn, geestelijk verblind, zullen de waarheid niet meer zien, zullen door de leugen misleid worden en inderdaad gaan opstaan tegen de Here en Zijn gezalfde.

Gods plan
En dan staat er in Psalm 2: "Die in de hemel zetelt, lacht; de Here spot met hen. Dan spreekt Hij tot hen in zijn toorn, en verschrikt hen in zijn gramschap: Ik heb immers mijn koning gesteld over Sion, mijn heilige berg” (vs. 4-6).
God heeft een plan. God heeft deze wereld gemaakt en alles wat de wereld betreft is van Hem. Ik hoor bijvoorbeeld Tony Blair uit Engeland allerlei woorden spreken voor de microfoon: ´Dit is een nieuwe vorm van kwaad waar onze wereld mee te maken krijgt en we moeten de gelederen aaneensluiten, we moeten samen optrekken om onze wereld leefbaar te maken. ´Our world´, ´Our world...´. Niks onze wereld! Psalm 24:1 zegt: “Des Heren is de aarde en haar volheid”. En dat is wat de mens vertikt te erkennen, hoe vroom hij soms ook overkomt. En de eindrekening, de afrekening zal in de eindtijd plaatsvinden. Als de mens(heid) inderdaad openlijk laat zien dat hij niets van God en van Jezus Christus moet hebben.
God heeft Zijn koning gesteld. God heeft Zijn plan getrokken. God heeft Zijn woord geopenbaard: "Ik wil gewagen van het besluit des Heren: Hij sprak tot mij: Mijn zoon zijt gij; Ik heb u heden verwekt. Vraag Mij en Ik zal volken geven tot uw erfdeel…” (vs. 7-8).
Als de krachten uit de hemel loskomen dan zul je ontdekken dat wat we gezien hebben in New York slechts kinderspel is geweest. Nog eenmaal zal de Here God (staat in het Oude en Nieuwe Testament) aarde en hemel doen wankelen. Dat is wat, dan komt de hele aarde in beweging, dan gaat de aarde wankelen, en dan dendert alles in elkaar. Babylon, de stad, als symbool van de macht van de mens in de eindtijd. Maar ook het systeem wat daar achter zit. Natuurlijk... Geld, handel, economie... alles valt als een kaartenhuis in elkaar.
En Openbaring 18 zegt dat God die stad zal werpen in het diepste van de zee, dat wil zeggen, dat ze allemaal verdwijnen in de afgrond. Want God heeft een plan met deze wereld en er is niets en niemand die Hem kan verhinderen dat plan te volvoeren.
En weet u, dat kan je als gelovige alleen nog maar rust geven. We leven in een tijd waarin de wereld van God los geraakt is en mensen met een schijn van godsvrucht de kern daarvan verloochenen. De wereld is alleen nog maar op zichzelf gericht, een wereld waarin de mens geen rekening wenst te houden met God en Zijn Woord. Een wereld waarin de mens denkt het allemaal zelf te kunnen doen. In zo'n wereld leven wij.
En laten we eerlijk zijn: dan hebben we denk ik nog wel een taak. Ik heb ook verschillende mensen op de televisie gehoord die geïnterviewd werden en echt bang waren. "Bent u bang dat er oorlog komt?" "Ja, ik ben bang." Stel je toch voor. Ja, mensen die God niet kennen en Zijn Woord niet kennen, die geen zekerheid hebben, die zijn overgeleverd aan de krachten en de machten van deze wereld. Daar moet je toch mee te doen hebben. Mensen weten niet waar het naartoe gaat, ze kunnen slechts afwachten.
Wij weten het, wij hebben de Bijbel, wij hebben Gods Woord. We mogen de mensen, voor zover ze het willen horen, richting geven. We mogen zeggen: ´Zo zegt de Here, zo zegt de Bijbel´. Ja, dat zal niet door iedereen aanvaard worden, want er zijn heel wat mensen, ook binnen het christendom, die van de Bijbel eigenlijk niks meer willen weten. Toch mag je, juist in deze tijd, in deze wereld, als gelovige, als kind van God een wegwijzer zijn, een lichtend licht. Je mag de blijde boodschap verkondigen van een God die mensen lief heeft.

Waar is God?
Tenslotte nog dit. Je kon er op wachten maar de vraag is weer gekomen: ´Waar was God in New York?´ Kijk, dat is de mens: eerst God buiten de deur zetten, van God niks moeten hebben. Hem hooguit gebruiken als een soort van vroom sausje over het leven. Het gevoel hebben alsof je God in de zak hebt en dan ineens dan gebeurt er wat en dan is de mens zo verschrikkelijk hoogmoedig dat hij dan zelfs durft te vragen: "Waar is God nou?" Als hij zeggen wil: "Kom eens even hier, waar bent U nou helemaal mee bezig?" En de Allerhoogste mag op zijn knieën gaan en verantwoording afleggen aan de mens. Heb je het ooit zo zout gegeten?

Waar is God?
God is waar Hij altijd geweest is: in de hemel. God zit op Zijn troon en Hij openbaart zijn liefde in deze tijd in het evangelie, in de prediking van het Woord. Zijn hand is uitgestoken naar verloren mensenkinderen, en in de Bijbel staat dat er één Naam onder de hemel gegeven is waardoor we behouden kunnen worden. Dat is niet de naam van Mohammed of van Boeddha of wie dan ook. Dat is de naam van de Here Jezus Christus. En God nodigt uit en zegt: "Kom maar! Wie je ook bent, wat je ook gedaan hebt, hoeveel zonden je ook gedaan hebt, al ben je de grootste schurk die er in de wereld rondloopt!" Als je gelooft in de Here Jezus Christus dan zul je behouden worden. Dat is God.

Waar is God?
God is niet in de kerk, God is niet in het christendom, God is niet in de democratie, God is niet in het Westen. God is overal en leeft in uw en in mijn gelovig hart. En wij mogen getuigen, wij mogen de boodschap uitdragen opdat, om het maar met de woorden van Paulus te zeggen, nog ´enigen uit hen behouden mogen worden´, gevrijwaard voor dat grote oordeel dat komen gaat. Wat is de les voor ons als gelovigen? Natuurlijk we hebben te doen met al die slachtoffers in New York. Ik weet niet of u die zakenman ook op televisie gezien hebt die een bedrijf had van duizend mensen en zeven honderd van zijn bedrijf zijn omgekomen. Die man die zat te huilen voor de televisie. Met z'n driehonderden over. Zevenhonderd gezinnen moet hij nu verzorgen, de hele wereld viel zo over hem heen. Zijn eigen broer was ook omgekomen. Daar heb je mee te doen. Dan breekt je hart. En als je al die slachtoffers daar ziet, mensen die zoekende zijn naar hun vader, kinderen. Natuurlijk, laat dat maar verbijsterend blijven voor u en voor mij maar... laat u door deze gebeurtenissen alstublieft geen zand in de ogen strooien. Laat je niet mee zuigen door de geest van deze tijd, van deze wereld. Maar blijf nuchter onder alles en blijf staan in de waarheid, het Woord van God, want dat is de waarheid.
Wat is de les die we kunnen leren als gelovigen? Wel, ik heb het al een beetje aangegeven. Dat je beseft dat elke dag dat je leeft een dag is die de Heer je geeft en die je mag invullen. Die je mag gebruiken tot Zijn eer. En ten opzichte van de wereld om je heen; dat je beseft dat je leeft in een wereld die in nood is, waarin mensen -ook al hebben ze het zelf helemaal niet in de gaten en ook al willen ze het zelf niet eens weten- maar één ding nodig hebben. Werkelijk, ten diepste. En dat is de Here Jezus en Zijn verlossingswerk. Laten we die boodschap blijven uitdragen. Laten we de kansen grijpen die God ons geeft.
O, ik weet wel, God komt tot Zijn doel met deze wereld, met de mensen in deze wereld. Maar je wilt niet weten wat er in de wereld nog moet gebeuren voordat het zover is. Als de machten van de hemel gaan wankelen dan zal het zo zijn zoals de Here Jezus heeft gezegd: "Mensen zullen bezwijmen van vrees en angst voor de dingen die over de wereld komen".
Dat is geen koffiedik-kijkerij, dat is het profetisch Woord van de Bijbel. Dat is wat God heeft gezegd over wat er in de toekomst gaat gebeuren. Dit is nog maar het begin en we leven nog altijd in het tijdperk van de genade en laten we blij zijn dat we nog steeds leven in een vrij land, waarin we nog steeds mogen samenkomen. Laten we die kansen ook benutten. Je weet nooit hoelang het allemaal nog duurt! En het zou toch triest zijn als wij als gelovigen, of het nou gaat om het punt van samenkomen, samen bijbelstudie doen, samen optrekken, evangelie verkondigen of bezig zijn met de dingen van de Heer, dat we straks tegen elkaar moeten zeggen: "hè, hadden we nou maar...". Nee, dat zou jammer zijn. NU, vandaag, is de dag waarop we mogen leven met God en voor God. Waarin we Zijn liefde mogen uitdragen. Dat begint onder elkaar en naar buiten toe mogen we zeggen: "Mensen, al begrijp je er ook allemaal niets van hoe het in elkaar zit en ook al overweldigt je het allemaal en ben je verbijsterd… één ding is zeker: wie in de Here Jezus Christus gelooft, zal behouden worden en gaat een gouden toekomst tegemoet!" Amen.

Tot zover de preek van zondag 15 september 2001.